Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Πανηγυρικός για την 25η Μαρτίου 1821

Δρόμ’ αστραφτά να σχίσω τους σ’ εχθρούς καλά θρεμμένους,
Σ’ εχθρούς πολλούς, πολλ’ άξιους, πολλά φαρμακωμένους·
Να μείνεις, χώμα πατρικό, για μισητό ποδάρι·
Η μαύρη πέτρα σου χρυσή και το ξερό χορτάρι».
«Θύρες ανοίξτ’ ολόχρυσες για την γλυκιάν ελπίδα».
                                                             Δ. Σολωμού                       
Η Ελλάδα δοκιμάστηκε πολλές φορές στην Ιστορία της από εχθρούς καλά θρεμμένους πολλά άξιους και φαρμακωμένους.  Οι  Έλληνες απέδειξαν όμως εξαιρετική αντοχή και προσήλωση στο Χρέος Στο Χρέος προς την πατρίδα , προς την Ιστορία , χρέος προς τις ιδέες και τα ιδανικά της Φυλής μας.
Ο αγώνας  και οι θυσίες των Ελλήνων του 1821 αποτελούν ορόσημο για μας τους Έλληνες αλλά και   παράδειγμα για κάθε λαό που θέλει να ζήσει ελεύθερος
Σε μία Οθωμανική Αυτοκρατορία που παράπαιε μεν   αλλά εξακολουθούσε να είναι ισχυρή και υπολογίσιμη δύναμη σε  Ασία και Ευρώπη, οι Έλληνες ύψωσαν το ανάστημά τους και ξεκίνησαν έναν αγώνα άνισο στα όπλα μα ίσο στο δίκαιο.
Οι Ελληνες   τα βάζουν με τους ισχυρούς εχθρούς, που τόσο καιρό τρέφονται καλά και διατηρούν όλες τους τις δυνάμεις,  ανοίγοντας  πέρασμα με το σπαθί στο χέρι και με την φλόγα στην καρδιά. Ένας αγώνας εξαιρετικά άνισος, που  όμως η νικηφόρα έκβασή τους θα διατηρήσει την ελευθερία της αγαπημένης πατρικής γης από τους μισητούς εχθρούς. Κάθε σημείο, άλλωστε, της πατρικής γης είναι πολύτιμο κι αγαπημένο, ακόμη και η μαύρη πέτρα της και το ξεραμένο της χορτάρι.
«Θύρες ανοίξτ’ ολόχρυσες για την γλυκιάν ελπίδα».
Ο ποιητής  βέβαια γνωρίζει πόσο δύσκολο θα είναι να νικήσουν οι Έλληνες τους υπέρτερους εχθρούς τους, γι’ αυτό και ζητά από τις χρυσές θύρες της παραδείσου να ανοίξουν και να υποδεχτούν τη γλυκιά ελπίδα την ελπίδα πως μπορούν να νικήσουν και να ζήσουν ελεύθεροι όπως τους πρέπει .
Την έννοια του χρέους και της θυσίας  προς την πατρίδα και τα ιδανικά της φυλής μας υπηρέτησαν με πάθος οι Μεσολογγίτες.  Με την απόφασή τους για ηρωική Έξοδο συμφιλιώθηκαν με τον θάνατο και θυσιάζοντας ότι πολυτιμότερο είχαν την ζωή τους για ένα ιδανικό : Την Ελευθερία
«Όποιος πεθαίνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει».  λέει ο ποιητής θέλοντας να πει πως ο θάνατος σε μια τέτοια εποχή,  όπως η Άνοιξη όπου όλα ξαναγεννιούνται και βρίσκονται σε πλήρη ομορφιά, πολλαπλασιάζεται και αποκτά μεγαλύτερη δύναμη, ενώ η φύση κάνει την επιθυμία των Ελεύθερων Πολιορκημένων για ζωή εντονότερη.
«Τρέμ” η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της». Ο στίχος αυτός δείχνει τον κίνδυνο που υπάρχει και που μπορεί να παρασύρει τους Ελεύθερους Πολιορκημένους, κάνοντάς τους να ξεχάσουν το χρέος τους προς την πατρίδα, εξαιτίας του μεγάλου πειρασμού της φύσης. Όμως εκείνοι δεν παρασύρονται  πολεμούν , θυσιάζονται για την πατρίδα και το χρέος προς την Ελευθερία και την Εθνική Ανεξαρτησία.
Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι  μας  δίδαξαν με το παράδειγμά τους πως το Χρέος προς τα ιδανικά μας και προς αυτά που αγαπάμε και πιστεύουμε είναι πάνω από όλα. Πάνω και από την ύπαρξη μας
Εμείς θα πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο που άνοιξαν εκείνοι οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι «με το μόνο πράγμα που τους είχε απομείνει:
μία πήχη φωτιά κάτω απ' τα σίδερα, με τις μαύρες κάνες και τα δόντια του ήλιου»

Το οφείλουμε απέναντι στους εαυτούς μας , στην πατρίδα μας , στις ιδανικά της φυλής μας στη νέα γενιά Αφού τα κατάφεραν εκείνοι θα τα καταφέρουμε και εμείς  Αφού εκείνοι δεν έσκυψαν το κεφάλι δεν θα το σκύψουμε κι εμείς. Αφού εκείνοι  δεν παρασύρθηκαν από τις ομορφιές της ζωής δεν θα παρασυρθούμε κι εμείς Γιατί  έχουμε χρέος απέναντι στους αγωνιστές του 21 και απέναντι  στην νέα γενιά.

Λόγω δυσμενών συνθηκών ο Πανηγυρικός της ημέρας δεν εκφωνήθηκε για αυτό  και αναρτάται.                             
                                          Χρόνια πολλά 
                                          Η Διευθύντρια 

                                  Κατσούγκρη Αναστασία 

Δευτέρα, 7 Μαρτίου 2016

ΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ «ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΣΤΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΔΕΚΑΔΙΚΩΝ ΑΡΙΘΜΩΝ ΣΤΗΝ Δ ΤΑΞΗ»

 Προς τε γαρ οικονομίαν και προς πολιτείαν και προς τας τέχνας πάσας , εν ουδέν ούτω δύναμιν έχειν παίδειον μάθημα ή η περί τους αριθμούς διατριβή"» Πλάτωνας ( 427 π.Χ - 347 π.Χ)

Στις 16 Φεβρουαρίου 2016 , πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Σχολείο Συκαμίνου Δειγματική Διδασκαλία στα Μαθηματικά με θέμα «Δημιουργικότητα και φαντασία στη διδασκαλία των Δεκαδικών Αριθμών στην Δ΄ Τάξη» Την διδασκαλία πραγματοποίησε η εκπαιδευτικός Φιλιπποπούλου Σοφία με τους μαθητές της Δ΄ τάξης και  με την παιδαγωγική καθοδήγηση του Σχολικού Συμβούλου της 50ης Περιφέρειας Αττικής κύριου Κουμπιά Εμμανουήλ.
Ο Ευγένιος Τριβιζάς αναφέρει «Η παιδική δημιουργικότητα και η φαντασία πρέπει να έχουν κυρίαρχο ρόλο στην εκπαίδευση..»  Εμείς στο Δημοτικό Σχολείο Συκαμίνου το έχουμε  κάνει πράξη. Η δημιουργικότητα και η φαντασία είναι μέρος της καθημερινής μας διδακτικής πρακτικής και έχουν κυρίαρχο ρόλο σε κάθε τομέα της εκπαιδευτικής μας πράξης
 Στην Δειγματική διδασκαλία που παρακολούθησαν εκπαιδευτικοί της Δ΄ τάξης των δημοτικών σχολείων του Δήμου Ωρωπού καθώς και  του Δήμου Διονύσου (1ο & 2ο Δ.Σ. Αγίου Στεφάνου),  παρουσιάστηκαν εναλλακτικοί τρόποι διδασκαλίας και με τη χρήση των Νέων Τεχνολογιών στην διδασκαλία των Μαθηματικών.
 Οι μαθητές μας έδειξαν στους εκπαιδευτικούς που παρακολούθησαν την Δειγματική Διδασκαλία πως οι μαθηματικές γνώσεις συνδέονται με τις προσωπικές εμπειρίες τους  και την καθημερινότητα τους. Γιατί  τα μαθηματικά βρίσκονται παντού στη φύση και τη ζωή μας. Βρίσκονται στα πράγματα που βλέπουμε κι αγγίζουμε. Είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα. Είναι μια παγκόσμια γλώσσα  και αγγίζουν κάθε πτυχή του σύγχρονου βίου. Είναι η ίδια η ζωή.
Οι εκπαιδευτικοί διαπίστωσαν πως τα παιδιά διασκέδασαν με την χρήση των ΤΠΕ και αναγνώρισαν την προσθετική τους αξία στη διδασκαλία. Η γνώση βγήκε αβίαστα μέσα από παιχνίδια, με αποτέλεσμα τα παιδιά να δηλώσουν ότι τα Μαθηματικά είναι το καλύτερό τους μάθημα
Με αυτό τον τρόπο αντιμετωπίζονται τα Μαθηματικά στο Δημοτικό Σχολείο Συκαμίνου, δηλαδή σαν κομμάτι της καθημερινής ζωής των παιδιών, σαν παιχνίδι, ένα παιχνίδι γνώσης που κάνει τα παιδιά ευτυχισμένα και χαρούμενα.